De vijf metamorfoses van Portico

Een samenvatting in beeld

De Londense band Portico (Quartet) is al vanaf 2005 actief. Ze zijn ver gekomen, via een lange weg en met veel tussenstops. Van spelen op de South Bank of studentenfeesten tot Glastonbury én — het échte kroon op hun werk — aanstaande zaterdag het podium BIRD.

De lange weg naar het heden ging gepaard met metamorfoses. Niet alleen in samenstelling van groep maar vooral in hun sound. We zetten de gedaantewisselingen voor je op een rij (met video’s, video’s zijn goed).

Fase 1: Sound: Hongerige-hang-en-street… met jazz

Was je in de periode 2005/2007 in Londen? Op de South Bank? Dan heb je Portico hoogstwaarschijnlijk al zien spelen. Hier een opfrisser.

En kijk eens goed daar onderin in beeld op ‘de hang’*. Juist, dat is BIRDstamgast Nick Mulvey!

stalen drum, kenmerkend voor de Portico-sound in de beginjaren.

Fase 2: Sound: World-music-met-minimalistische-classical-en-pop… met jazz

Portico bracht twee ep’s uit in eigen beheer. Daarna werden ze getekend bij Real World en volgde in 2008 hun eerste officiële lp, Knee-Deep in the North Sea. De deal hield Portico letterlijk van de straat en zorgde voor speciale optredens. Waarvan hier een voorbeeld.

Fase 3: Sound: Experimentele-doch-toegankelijke-indie-rock… met jazz

Hun tweede album: ‘Isla’ werd uitgebracht in 2009. Het doet denken aan een soundtrack voor een thriller gecomponeerd door Radiohead. De tracks hebben een doomy en gloomy egde en bevatten meer improvisatie. De nieuwe sound ademt nog wel een jazzsfeer vanwege de nadrukkelijke sax- en contrabassounds.

Fase 4: Sound: Ruige trance-rock… met jazz

En in 2011 volgt nogmaals een styleswitch van “de Madonna van de jazz”, Portico Quartet. Dit keer zoeken ze meer de ruigere kant op, vooral in de climax van hun tracks, zoals bijvoorbeeld in Ruins.

Fase 5: Sound: Hallucinerende-en-of-hypnotiserende-ambient-soul… met jazz