Met spijt in ons hart moeten we melden dat de set van Onra op 12 oktober is gecancelled. Gelukkig heeft All Eyes On een waardige opvolger gevonden in...
BIRD's Eye View: The Art of Eating
BIRD's Eye View: The Art of Eating
In BIRD's Eye View schrijft Davey Hoppema over zijn persoonlijke ervaringen tijdens optredens, jamsessies, feestjes, exposities, borrels en festivals in BIRD. Afgelopen week bezocht hij het restaurant.
Een paar jaar geleden zag ik de film Eat, pray, love. Ik raakte geïnspireerd door de reis die Julia Roberts in de film maakt. Het ‘Eat’-gedeelte speelt zich af in Italië. Vrijdag at ik een hapje in BIRD. Ik moest denken aan die film.
Siciliaans
Italianen verstaan de kunst van het niets doen en ze houden van zalig eten. Dat herinner ik me uit de film. Toeval of niet. In BIRD is de menukaart Italiaans georiënteerd. (Siciliaans met een vleugje New York) Bovendien komt er vanaf volgende week een rooftop pizzeria op het dak.
Ratatouille
Waar ik de afgelopen maanden vele keren verrast werd door een diversiteit aan optredens in BIRD, neem ik deze vrijdag de keuken onder de loep. Als ik via de rode gordijnen de zaak enter, voel ik me de restaurantcriticus Anton Ego uit de Disneyfilm Ratatouille. Ik heb een collega meegenomen als mijn assistent.
Gereserveerd
Op de achtergrond smelten de zwoele klanken van Sade samen met het geroezemoes van het gemêleerde publiek. De open keuken staart ons aan en kietelt ons reukorgaan. Zonnestralen die door de gordijnen naar binnen schijnen zetten ons in de spotlight. We worden vriendelijk begeleid naar een van de twee statafels met krukken. In het zitgedeelte blijkt alles al gereserveerd.
Lasagne
De ober met Balotelli-achtig kapsel, gekleed in een strak zwart overhemd, overhandigt ons de kaart. Hij licht de keuzes van de dag keurig toe en geeft ons wat bedenktijd. De extra opties zijn: lasagne vega, lamb shank of makreel. Als de ober ons na een tijdje weer terugvindt, ga ik voor de lasagne. Mijn collega neemt de lamb shank.
Verrukkelijk
Terwijl we wachten op de maaltijd genieten we van ‘het niets doen’ en filosoferen we over een rondreis door Italië. Twee wijntjes verder wordt het diner opgediend. Haute cuisine. In kleine porties geserveerd op een groot bord. Als twee ware Ego’s proeven we onze maaltijd. “De lam is mals. Mild van smaak,” smult mijn collega. “Een leuk gerecht!” En hij roemt vooral de gemoedelijke sfeer in BIRD.
Sicilië
Dan is het mijn beurt: de saus van de lasagne vega heeft een volle knoflook- en kaassmaak. De lasagne is gevuld met aardappelen en spinazie. De ingrediënten smaken complementair. Het lasagneblad is wat taai, maar de smaak van de saus is verrukkelijk. De smaak van Sicilië.
Gastvrijheid
Ooit reisde ik samen met een vriend over land en zee naar Sicilië. Verlaten op een treinstation in het dorpje Pozzallo ontmoette we een stevige Italiaan die ons een lift en onderdak aanbood. Zijn moeder maakte voor ons de heerlijkste gerechten. Ik bewaar warme herinneringen aan dat eten en die gastvrijheid. Vanavond ben ik even terug in een BIRD-achtig Pozzallo met een vleugje Eat, pray, love. Niets doen, maar toch heerlijk smullen.
Jawel. BIRD verstaat de kunst van het eten.
Een paar jaar geleden zag ik de film Eat, pray, love. Ik raakte geïnspireerd door de reis die Julia Roberts in de film maakt. Het ‘Eat’-gedeelte speelt zich af in Italië. Vrijdag at ik een hapje in BIRD. Ik moest denken aan die film.
Siciliaans
Italianen verstaan de kunst van het niets doen en ze houden van zalig eten. Dat herinner ik me uit de film. Toeval of niet. In BIRD is de menukaart Italiaans georiënteerd. (Siciliaans met een vleugje New York) Bovendien komt er vanaf volgende week een rooftop pizzeria op het dak.
Ratatouille
Waar ik de afgelopen maanden vele keren verrast werd door een diversiteit aan optredens in BIRD, neem ik deze vrijdag de keuken onder de loep. Als ik via de rode gordijnen de zaak enter, voel ik me de restaurantcriticus Anton Ego uit de Disneyfilm Ratatouille. Ik heb een collega meegenomen als mijn assistent.
Gereserveerd
Op de achtergrond smelten de zwoele klanken van Sade samen met het geroezemoes van het gemêleerde publiek. De open keuken staart ons aan en kietelt ons reukorgaan. Zonnestralen die door de gordijnen naar binnen schijnen zetten ons in de spotlight. We worden vriendelijk begeleid naar een van de twee statafels met krukken. In het zitgedeelte blijkt alles al gereserveerd.
Lasagne
De ober met Balotelli-achtig kapsel, gekleed in een strak zwart overhemd, overhandigt ons de kaart. Hij licht de keuzes van de dag keurig toe en geeft ons wat bedenktijd. De extra opties zijn: lasagne vega, lamb shank of makreel. Als de ober ons na een tijdje weer terugvindt, ga ik voor de lasagne. Mijn collega neemt de lamb shank.
Verrukkelijk
Terwijl we wachten op de maaltijd genieten we van ‘het niets doen’ en filosoferen we over een rondreis door Italië. Twee wijntjes verder wordt het diner opgediend. Haute cuisine. In kleine porties geserveerd op een groot bord. Als twee ware Ego’s proeven we onze maaltijd. “De lam is mals. Mild van smaak,” smult mijn collega. “Een leuk gerecht!” En hij roemt vooral de gemoedelijke sfeer in BIRD.
Sicilië
Dan is het mijn beurt: de saus van de lasagne vega heeft een volle knoflook- en kaassmaak. De lasagne is gevuld met aardappelen en spinazie. De ingrediënten smaken complementair. Het lasagneblad is wat taai, maar de smaak van de saus is verrukkelijk. De smaak van Sicilië.
Gastvrijheid
Ooit reisde ik samen met een vriend over land en zee naar Sicilië. Verlaten op een treinstation in het dorpje Pozzallo ontmoette we een stevige Italiaan die ons een lift en onderdak aanbood. Zijn moeder maakte voor ons de heerlijkste gerechten. Ik bewaar warme herinneringen aan dat eten en die gastvrijheid. Vanavond ben ik even terug in een BIRD-achtig Pozzallo met een vleugje Eat, pray, love. Niets doen, maar toch heerlijk smullen.
Jawel. BIRD verstaat de kunst van het eten.
