TaxiWars en de core van jazz

Het nieuwe project van Belgische saxofonist Robin Verheyen en dEUS-zanger en gitarist Tom Barman is een spannende clash tussen jazz en punk, de rokerige stem van Barman en de snelle saxofoon van Verheyen, België en Brooklyn. BIRD vroeg de heren naar deze onverwachte en spannende samenwerking, die we live gaan zien op 18 november in BIRD.

Tom, door de soundtrack van je film Any Way The Wind Blows en je jazzcompilaties voor Blue Note en Impulse! wisten we al dat je een jazzliefhebber bent. Toch zou je vaste band dEUS eerder omschreven worden als rock-of indieband. Zijn deze liefdes in TaxiWars verenigd?

Dat vind ik heel moeilijk. Ik ben niet zo bezig met labels. Ik had al wel erg lang het idee om iets met een jazztrio te doen. Het leek me leuk om met een vaag concept jazz te gaan maken, wat jazz dan ook betekent.

Robin, je bent een klassiek geschoolde jazzsaxofonist en componist. Hoe is het voor jou om met Tom dit postpunk-/spokenwordavontuur aan te gaan?

Voor mij is het niet heel anders dan mijn normale projecten. Ik werk graag met unieke persoonlijkheden en Tom en ik hadden vanaf de eerste moment een heel goede muzikale connectie. Ik ben ook een muzikale veelvraat die zich in alle soorten muziek verdiept.

Herinneren jullie je eerste ontmoeting nog? Hoe verliep die?

Tom: Dat was in Brussel, denk ik. Vijf jaar geleden zat ik in lingerie op het terras en kwam ik Robin tegen. Nee, geintje. Ik had de manager van Robin gesproken, zo’n vijf jaar geleden. Ik liet toen vallen dat ik heel graag een project met hem wilde doen. Ik plunderde zijn jazzcollectie voor mijn jazzcompilatie en ik vroeg hem mee te werken aan een Magnus-sessie. Twee en een half jaar later vroeg ik hem voor een nieuw jazzproject: TaxiWars.
Robin: We hebben elkaar ontmoet op een festival in Leuven waar ik speelde en Tom een dj-set draaide. Tom vroeg me spontaan voor een Magnus-sessie waar het meteen muzikaal klikte en van daaruit ontstond TaxiWars.

Tom, tekst (of dat nu in de vorm van een songtekst, poëzie, spoken word of rap is) speelt altijd een belangrijke rol in je muziek. Onderscheidt de ‘literatuur’ van TaxiWars zich van die van je andere muzikale projecten? En, zo ja, hoe?

Nee, de tekst is vaak hetzelfde als in andere projecten. Het enige wat anders is, is dat vocaal bezig zijn nu mijn hoofdbezigheid is, terwijl dat eerst één van de bezigheden was. Ik bedenk de teksten op de melodieën en dat ik vind het heerlijk!

Waar luisterden jullie naar terwijl jullie aan de plaat TaxiWars werkten? En welke boeken lazen jullie? Met andere woorden: welke invloeden sijpelden (ongemerkt) naar binnen?

Tom: De invloeden kwamen bij mij niet zozeer door boeken en muziek, maar meer naar wat er in mijn leven gebeurde. Dat verwerkte ik in de teksten. Ik had een avond knallende ruzie gehad met mijn vriendin en die boosheid hoor je bijvoorbeeld ook terug. Veertig tot vijftig procent van wat er in TaxiWars gebeurt, is in het moment bepaald. Ook stond de naam TaxiWars al heel lang in mijn iPad. Ik wilde dat het zou gaan over tegenstrijdigheden en conflicten. Tot mijn grote plezier was de rest het daar gelijk mee eens. Eigenlijk zijn de afgelopen twintig jaar vol muziek, reisverhalen, anekdotes en impressies de grootste inspiratiebron geweest.
Robin: We luisterden niet echt naar iets specifieks. Ik denk dat we vooral allebei een grote kennis hebben van heel uiteenlopende muziek. Er kwamen natuurlijk wel namen voorbij zoals EL-P of Archie Shepp en Art Blakey in het prille begin van het project. We lezen allebei The New Yorker, dus hierover praten we af en toe.

Op het podium gebeurt er bij jullie van alles. Is dat van tevoren uitgedacht of is het geïmproviseerd?  Kunnen jullie iets meer vertellen over hoe dat in zijn werk gaat? Tom, volg jij bijvoorbeeld de sax van Robin of speelt Robin in op jouw stroom van woorden?

Tom: Wat je niet doorhebt als je naar onze plaat luistert, is dat er heel veel aan vooraf is gegaan. We hebben veel solo’s gespeeld en geïmproviseerd. Er zaten de meest prachtige dingen tussen, maar ook veel rotzooi. Robin legt het goed uit: gewoon spelen en de mooiste dingen eruit halen, dat is volgens hem de core van jazz. Op het podium improviseren de jongens ook. Ik vind het ideaal. Rook een sigaret in de hoek en kijk hoe ze bezig zijn. De enige afspraak die we hebben is dat het vooral direct en gevat moet zijn.
Robin: Ik schrijf de muziek en Tom komt dan met de tekst en melodie. Op de repetities en live is er een constante interactie tussen die twee. We leren voortdurend van elkaar en spelen zo op elkaar in.

Op 18 november komen jullie voor een optreden naar BIRD in Rotterdam. We zijn tegenwoordig heel populair als stad (we hebben sinds deze zomer zelfs een hop-on-hop-off-bus), gaan jullie nog iets ‘typisch Rotterdams’ bekijken of doen?

Robin: Dat hebben we voorlopig nog niet gepland maar we hebben in ieder geval veel zin om weer in Rotterdam te spelen!
Tom: Ah, Rotterdam. Vroeger speelde ik in Nighttown. Ik deed daar alles, de opening, de afsluiting en alles afsluiten, haha. Vaak spelen we in wat steriele theaters, maar ik hoorde dat BIRD lekker smoezelig is. Dus daar kijk ik wel naar uit! En dat mijn goede vriend Wilfried de Jong komt kijken. Ik ben gewoon heel blij dat TaxiWars rechtop kan blijven staan tussen de rock, dat merkten we op festivals afgelopen zomer. Ik denk dat het komt door de energie die het heeft. Het is ook zeker de bedoeling om door te gaan. Sterker nog, in maart gaan we werken aan een nieuwe plaat. Maar eerst doen we op 18 november nummers van het nieuwste album. Ik kijk er naar uit!

share tweet whatsapp
View magazine

Have A Look At This

Wednesday 18 November

barman_©kris_dewitte_10_0152

Taxiwars

Wat krijg je als je de jazzy sax van klassiek geschoolde componist en saxofonist Robin Verheyen mengt met de donkere […]

Sunday 08 November

GOED

Christian Scott

Trompettist (én composer én producer) Christian Scott, a.k.a. jazz’s young style god, a.k.a. het wonderkind uit New Orleans, is pas […]

Thursday 12 November

Pro-Mo-7.jpeg-01

Zapp

Zapp, een van de meest invloedrijke bands in de geschiedenis van funk en de founding fathers van de p-funk. Met monsterhits […]