De Platentas Van

Léon Kranenburg

Iedere maand neemt BIRD een kijkje in de platentas van iemand waarvan je ook daadwerkelijk de platentas wil zien. Met deze maand de (wel heel eclectische) platentas van ontwerper Léon Kranenburg. Léon wordt geïnspireerd en is gefascineerd door dingen die de onoplettende mens vaak zouden ontgaan. Hij is kenner en lover van alles Rotterdam, van zowel de leuke plekjes als de schaduwzijden. Verder is hij docent aan de HKU en de Design Skolen Kolding in Denemarken.

Wat voor soort nummers werden er vroeger bij familiefeestjes gedraaid en aan welke heb je dierbare herinneringen?

Op familiefeestjes werd alles door elkaar gedraaid. Een soort Yellowclaw maar dan op z’n Rotterdam-Zuids. De nummers die mij zijn bijgebleven, ook omdat iedereen dan ineens gek deed, ging gillen of heel raar over de galerij wilde rennen waren Bob Marley’s ‘Lively Up Yourself’, Bruce Springsteens ‘Born in the USA’, De Havenzangers met ‘’s Nachts na tweeën’, ‘Wasmasjien’ van Trafassi en ‘Daddy Cool’ van Boney M.

Welke nummers zong je als kind luidkeels mee?

Damn… Ehhh, nou, het eerste nummer dat in mij opkomt is ‘Je loog tegen mij’ van André Hazes.

Wat was de eerste plaat, cd of single die je kocht?

De eerste tape die ik kocht was Straight Outta Compton van N.W.A.. The Experience van The Prodigy was mijn eerste cd (daar ging en gá ik vrij hard op!).

Wat waren jouw rebelse anthems? Of, als je puberteit niet zo rebels was, met welke nummers sloot je jezelf op in je kamer?

Als ik mijn lieve moeder even wilde pesten, en ook gelijk alle andere buren, had ik een eigen setje. Dat varieerde van ‘Dr Macabre’ van Poltergeist en ‘Roots Bloody Roots’ van Sepultura tot Busta Rhymes met ‘So Hardcore’, A Tribe Called Quest met ‘Find a Way’, Dillinja’s ‘Twist ‘em Out’ en ‘Vivrant Thing’ van Q-Tip. En wanneer ik aan het tekenen was, dat was ongeveer iedere dag, waren mijn favorieten Stan Getz’ ‘Once Again’ en ‘Pretty Eyed Baby’ van Dizzy Gillespie.

Welk nummer draaide je non-stop in de bus / het vliegtuig naar je buitenlandexcursie?

Ik draaide niks. Omdat ik niet in een coconnetje wilde zitten, maar gewoon wilde praten met iedereen. We hadden wel een tape voor in de bus, maar daar stond zoveel crap op. Van de Backstreet Boys tot Rotterdam Terror Corps en weer terug naar ‘Knockin’ Boots’.

Welke (nummers van) artiesten lijken het meest op jouw visuele stijl?

Mijn stijl wordt als visueel gelaagd ervaren: een ode aan beeld, kleur en vorm. Kortom, alles wat het leven zinvol maakt ;-). Ik wil dat mensen geraakt worden door mijn werk, het voelen. Zo is het ook met muziek, ik wil de bas voelen in mijn borst, een vocal horen die mij kippenvel bezorgt. Qua bas is Dillinja’s ‘Oi’ daar een goed voorbeeld van, qua vocal ‘Beautiful’ van Doja Cat.

Voor welk(e) single(s) zou je het liefst de artwork maken?

Yung Lean: ‘Hurt’ (check die clip…)

Welke artwork had je graag zelf gemaakt?

Op nummer 1: Baby Got Back! Verder ook graag voor ‘Shabba Remix’ van A$AP Ferg, ‘Doin’ It’ van LL Cool J, ‘Hip Hop’ van Dead Prez, ‘Dancehall Queen’ van Beenie Man, Khia’s ‘My Neck My Back (Lick It)’, ‘No Limit’ van 2 Unlimited, ‘Sranan Mi Kondre’ van Kenny B en last but not least ‘Bembé’ van Maykel Blanco.

Als laatste natuurlijk de meest interessante vraag: van welk nummer geef je niet openlijk toe dat je het graag luistert (maar komt desondanks toch in de playlist terecht).

‘Dat kan alleen in Rotterdam’ van Jaap Valkhoff.

share tweet
View magazine

Have A Look At This

Playlist

theo3

Drie Bangers voor 29 mei met Theo Parrish

Theo Parrish is een van die legendes die je (minstens) een keer gezien moet hebben. Luister maar.

Interview

crew

In gesprek met: All Eyes On & 360 Degrees

We voelden de man achter All Eyes On en 360 Degrees, Guido van Dieren, aan de tand over zijn vrijdagavondparties.

News

awardslogo

BIRD genomineerd voor Beste podium en Beste clubavond van Rotterdam